Witaj!

We are translating famous "ISOC NY speech" of Eben Moglen into polish.

Tłumaczenie: Jarosław Lipszyc, Tomek Warsztocki, Paweł Stankiewicz… (DOPISZ SIĘ)

Freedom In the Cloud: Software Freedom, Privacy, and Security for Web 2.0 and Cloud Computing

Wolność w chmurze: Wolność oprogramowania, prywatność i bezpieczeństwo w Internecie 2.0 i chmurach komputerowych

A Speech given by Eben Moglen at a meeting of the Internet Society's New York branch on Feb 5, 2010

Wykład Ebena Moglena wygłoszony na spotkaniu nowojorskiego oddziału Internet Society 5 marca 2010.

It’s a pleasure to be here. I would love to think that the reason that we’re all here on a Friday night is that my speeches are so good. I actually have no idea why we’re all here on a Friday night but I’m very grateful for the invitation. I am the person who had no date tonight so it was particularly convenient that I was invited for now.

To przyjemność być tutaj. Chciałbym myśleć, że powodem, dla którego jesteśmy tu wszyscy w piątkowy wieczór, jest wyjątkowa atrakcyjność moich wykładów. Szczerze mówiąc nie mam pojęcia, dlaczego jesteśmy tu wszyscy w piątkowy wieczór, ale jestem bardzo wdzięczny za zaproszenie. Nie miałem na ten wieczór zaplanowanej randki, więc wyjątkowo korzystnie się złożyło, że zostałem zaproszony właśnie dzisiaj.

So, of course, I didn’t have any date tonight. Everybody knows that. My calendar’s on the web.

Oczywiście, nie miałem na ten wieczór zaplanowanej żadnej randki. Wszyscy to wiedzą. Mój kalendarz jest dostępny w sieci.

The problem is that problem. Our calendar is on the web. Our location is on the web. You have a cell phone and you have a cell phone network provider and if your cell phone network provider is Sprint then we can tell you that several million times last year, somebody who has a law enforcement ID card in his pocket somewhere went to the Sprint website and asked for the realtime location of somebody with a telephone number and was given it. Several million times. Just like that. We know that because Sprint admits that they have a website where anybody with a law enforcement ID can go and find the realtime location of anybody with a Sprint cellphone. We don’t know that about ATT and Verizon because they haven’t told us.

I to jest właśnie problem. Nasze kalendarze są w internecie. Nasze miejsce pobytu jest w internecie. Masz telefon komórkowy, i masz operatora telefonii komórkowej, i jeśli twoim operatorem jest Sprint, to możemy ci powiedzieć, że w ciągu ostatniego roku kilka milionów razy ktoś z kartą identyfikacyjną stróżą prawa w kieszeni wszedł na stronę Sprinta i zapytał o aktualne miejsce pobytu kogoś posiadającego numer telefoniczny…i potrzebną mu informację otrzymał. Kilka milionów razy. Tak po prostu. Wiemy to, ponieważ Sprint przyznał się, iż ma stronę internetową, na której każdy posiadacz identyfikatora służb może poznać aktualne miejsce pobytu kogoś posiadającego telefon w sieci Sprint. Nie wiemy tego o operatorach ATT i Verizon, ponieważ oni się nie przyznali.

But that’s the only reason we don’t know, because they haven’t told us. That’s a service that you think of as a traditional service - telephony. But the deal that you get with the traditional service called telephony contains a thing you didn’t know, like spying. That’s not a service to you but it’s a service and you get it for free with your service contract for telephony. You get for free the service of advertising with your gmail which means of course there’s another service behind which is untouched by human hands, semantic analysis of your email. I still don’t understand why anybody wants that. I still don’t understand why anybody uses it but people do, including the very sophisticated and thoughtful people in this room.

Ale jedyny powód, dla którego nie wiemy to fakt, że się nie przyznali. Telefonia -to usługa, którą uważamy za tradycyjną. Jednak układ, jaki dostajesz razem z tradycyjną usługą nazywaną telefonią, obejmuje coś o czym nie wiesz, jak na przykład szpiegowanie. To nie jest usługa skierowana do ciebie, ale jest pewną usługą którą dostajesz ją za darmo, wraz z umową na usługi telefoniczne. Dostajesz za darmo usługę reklamową ze swoim kontem Gmail, co oznacza, iż zapewne kryje się za tym kolejna usługa, niedostępna ludzkim dłoniom - semantyczna analiza twojej poczty elektronicznej. Nadal nie rozumiem, dlaczego ktoś w ogóle tego chce. Nadal nie rozumiem, dlaczego ktokolwiek tego używa; ale ludzie tak robią, włączając bardzo obytych i rozważnych ludzi na tej sali.

And you get free email service and some storage which is worth exactly a penny and a half at the current price of storage and you get spying all the time.

Zatem, otrzymujesz darmowe usługi poczty elektronicznej i jakieś dodatkowe miejsce na serwerze, które jest warte dokładnie półtora pensa, według obecnych cen przestrzeni dyskowych, a wraz z tym dostajesz szpiegowanie w pełnym wymiarze czasowym.

And for free, too.

Również za darmo.

And your calendar is on the Web and everybody can see whether you have a date Friday night and you have a status - “looking” - and you get a service for free, of advertising “single: looking”. Spying with it for free. And it all sort of just grew up that way in a blink of an eye and here we are. What’s that got to do with open source? Well, in fact it doesn’t have anything to do with open source but it has a whole lot to do with free software. Yet, another reason why Stallman was right. It’s the freedom right?

Twój kalendarz jest też w internecie i wszyscy mogą zobaczyć czy masz randkę w piątkową noc i że twój status to "poszukujący" - po czym otrzymujesz darmową przysługę w postaci reklamy "samotny: poszukujący". Szpiegowanie gratis. I to wszystko w podobny sposób wyrasta w mgnieniu oka i w czymś takim tkwimy. Co to ma wspólnego z open source? Cóż, w rzeczy samej to nie ma nic wspólnego open source, ale ma bardzo wiele wspólnego z oprogramowaniem za darmo. Znów, kolejny powód dlaczego Stallman miał rację. To jest wolności, nieprawdaż?

So we need to back up a little bit and figure out where we actually are and how we actually got here and probably even more important, whether we can get out and if so, how? And it isn’t a pretty story, at all. David’s right. I can hardly begin by saying that we won given that spying comes free with everything now. But, we haven’t lost. We’ve just really bamboozled ourselves and we’re going to have to un-bamboozle ourselves really quickly or we’re going to bamboozle other innocent people who didn’t know that we were throwing away their privacy for them forever.

Zatem musimy się trochę cofnąć i zrozumieć gdzie właściwie jesteśmy i jak właściwie się tu znaleźliśmy, i co zapewne dużo ważniejsze, czy możemy się jakoś z sytuacji wydostać, a jeśli tak, to jak? A to wcale nie jest przyjemna historia. David ma rację. Naprawdę ciężko jest twierdzić, że coś wygraliśmy otrzymując szpiegowanie dodawane bezpłatnie do wszystkiego. Ale też nie jesteśmy zgubieni. Tak naprawdę wykiwaliśmy sami siebie i musimy 'odkiwać' się naprawdę szybko, w przeciwnym razie zmierzamy do oszukiwania innych niewinnych ludzi, którzy nie wiedzą że pozbywamy ich prywatności na zawsze.

It begins of course with the Internet, which is why it’s really nice to be here talking to the Internet society - a society dedicated to the health, expansion, and theoretical elaboration of a peer-to-peer network called “the Internet” designed as a network of peers without any intrinsic need for hierarchical or structural control and assuming that every switch in the Net is an independent, free-standing entity whose volition is equivalent to the volition of the human beings who want to control it.

Wszystko zaczyna się oczywiście od internetu, dlatego miło mi przemawiać właśnie dla Internet Society, stowarzyszenia poświęconemu zdrowemu rozwojowi i teoretycznym rozważaniom dotyczącym sieci równorzędnych węzłów, nazywanej właśnie 'Internetem', zaprojektowanej jako zbiór powiązanych jednostek nieprzejawiających żadnych wewnętrznych skłonności do hierarchicznej organizacji lub strukturalnej kontroli, i zakładającej, że każdy węzeł sieci jest niezależnym, autonomicznym bytem, którego wola jest równoważna z wolą istot ludzkich, które chcą je kontrolować.

That’s the design of the NET, which, whether you’re thinking about it as glued together with IPv4 or that wonderful improvement IPv6 which we will never use apparently, still assumes peer communications.

Taka jest konstrukcja SIECI, która niezależnie od tego czy sklejona jest protokołem IPv4, czy też cudownie udoskonalonym IPv6 (którego najwyraźniej nigdy nie użyjemy), to nadal zakłada komunikację między jednostkami.

OF course, it never really really really worked out that way. There was nothing in the technical design to prevent it. Not at any rate in the technical design interconnection of nodes and their communication. There was a software problem. It’s a simple software problem and it has a simple three syllable name. It’s name is Microsoft. Conceptually, there was a network which was designed as a system of peer nodes but the OS which occupied the network in an increasingly - I’ll use the word, they use it about us why can’t I use it back? - viral way over the course of a decade and a half. The software that came to occupy the network was built around a very clear idea that had nothing to do with peers. It was called “server client architecture”.

Oczywiście, to nigdy nie działało w ten sposób. W samej koncepcji technicznej nie było nic, co mogłoby przeszkadzać. Tym bardziej w projekcie technicznym, zakładającym połączenia węzłów i ich komunikację. Problem związany jest z oprogramowaniem. Jest to prosty problem oprogramowania, którego nazwa składa się z trzech sylab. Jego nazwa to Microsoft. W założeniach istniała sieć stanowiąca system niezależnych węzłów, lecz system operacyjny, który przez ostatnich 15 lat zawładnął siecią w sposób przypominający atak - że użyję słowa, którego używają na nas, więc dlaczego nie miałbym go użyć na nich - wirusa. Oprogramowanie, które pojawiło się aby opanować sieć, zbudowane zostało wokół klarownej idei: że nic jemu po niezależnych jednostkach. Została ona nazwana "architekturą klient-serwer".

The idea that the network was a network of peers was hard to perceive after awhile, particularly if you were a, let us say, ordinary human being. That is, not a computer engineer, scientist, or researcher. Not a hacker, not a geek. If you were an ordinary human, it was hard to perceive that the underlying architecture of the Net was meant to be peerage because the OS software with which you interacted very strongly instantiated the idea of the server and client architecture.

Idea, w której sieć stanowiła połączenie równorzędnych węzłów była najwidoczniej ciężka do objęcia rozumem na pewien czas, szczególnie jeśli byłeś, jakby to powiedzieć, zwykłym śmiertelnikiem. Co znaczy: jeśli nie byłeś inżynierem komputerowym, naukowcem lub badaczem. Nie hakerem, nie maniakiem. Dla zwykłego człowieka było ciężkim do zrozumienia, że u podstaw architektury Sieci leży równoważność komponentów głównie z powodu, iż system operacyjny, z którym wchodziłeś w interakcje, bardzo silnie utrwalał ideę architektury typu klient-serwer.

In fact, of course, if you think about it, it was even worse than that. The thing called “Windows” was a degenerate version of a thing called “X Windows”. It, too, thought about the world in a server client architecture, but what we would now think of as now backwards. The server was the thing at the human being’s end. That was the basic X Windows conception of the world. it’s served communications with human beings at the end points of the Net to processes located at arbitrary places near the center in the middle, or at the edge of the NET. It was the great idea of Windows in an odd way to create a political archetype in the Net which reduced the human being to the client and produced a big, centralized computer, which we might have called a server, which now provided things to the human being on take-it-or-leave-it terms.

W rzeczywistości, jeśli o tym pomyślisz, było jeszcze gorzej. Przedmiot zwany 'Windows' był zdegenerowaną wersją przedmiotu zwanego 'X Windows'. On także pojmował świat w myśl architektury klient-serwer. Serwer był przedmiotem zamykającym człowieka. To była podstawowa koncepcja świata według 'X Windows'. Serwuje się komunikację w człowiekiem w punktach zakończenia sieci z procesami zlokalizowanymi w arbitralnie ustalonych miejscach w pobliżu środka lub na obrzeżach. To była wspaniała idea Windows, aby w przewrotny sposób stworzyć pewien polityczny archetyp w obrębie SIECI, redukujący człowieka do roli klienta, oraz wytwarzający wielki, scentralizowany komputer, który moglibyśmy nazwać serwerem, dostarczający ludziom różnych rzeczy na zasadach 'bierzesz albo nie'.

They were, of course, quite take-it or leave-it terms and unfortunately, everybody took it because they didn’t know how to leave once they got in. Now the Net was made of servers in the center and clients at the edge. Clients had rather little power and servers had quite a lot. As storage gets cheaper, as processing gets cheaper, and as complex services that scale in ways that are hard to use small computers for - or at any rate, these aggregated collections of small computers for - the most important of which is search. As services began to populate that net, the hierarchical nature of the Net came to seem like it was meant to be there. The Net was made of servers and clients and the clients were the guys at the edge representing humans and servers were the things in the middle with lots of power and lots of data.

To były w pełni zasady 'bierzesz albo nie', i na nieszczęście, każdy wziął je za dobrą monetę, gdyż nie wiedział jak wyjść kiedy już się weszło. W tym momencie Sieć utworzona była z serwerów znajdujących się w centrum oraz ich klientów na obrzeżach. Kliencie posiadali raczej znikome moce, za to serwery całkiem znaczne. Kiedy przestrzeń dyskowa tanieje, kiedy maleją koszty przetwarzania danych, i kiedy złożone serwisy rozrastają się w sposób uniemożliwiający wykorzystanie małych komputerów - lub nawet, uniemożliwiający wykorzystanie połączonych zbiorów małych komputerów - najbardziej znaczącym staje się przeszukiwanie. Wraz z rozmnożeniem się usług w Sieci, jej hierarchiczna natura zaczęła wydawać się idealnie do tego celu stworzona. Sieć stanowiły serwery i ich klienci; klienci byli typami na skraju reprezentującymi człowieka, zaś serwery były przedmiotami w centrum wyposażonymi w mnóstwo mocy obliczeniowej i mnogość danych.

Now, one more thing happened about that time. It didn’t happen in Microsoft Windows computers although it happened in Microsoft Windows servers and it happened more in sensible OSs like Unix and BSD and other ones. Namely, servers kept logs. That’s a good thing to do. Computers ought to keep logs. It’s a very wise decision when creating computer OS software to keep logs. It helps with debugging, makes efficiencies attainable, makes it possible to study the actual operations of computers in the real world. It’s a very good idea.

Zdarzyła się w międzyczasie jeszcze jedna rzecz. Nie wydarzyło się to w zwykłych komputerach wyposażonych w Microsoft Windows jakkolwiek przydarzyło się serwerom Microsoft Windows, co więcej przydarzyło się bardziej sensownym systemom operacyjnym jak Unix czy BSD, a także innym. Mianowicie - serwery przechowują logi. Jest to dobra rzecz. Komputery powinny przechowywać logi. Jest to bardzo mądra decyzja przy tworzeniu komputerowych systemów operacyjnych aby zachowywać logi. Pomagają one w debugowaniu, pozwalają osiągać wydajność, umożliwiają studiowanie aktualnego funkcjonowania komputerów w prawdziwym otoczeniu. Jest to bardzo słuszna idea.

But if you have a system which centralizes servers and the servers centralize their logs, then you are creating vast repositories of hierarchically organized data about people at the edges of the network that they do not control and, unless they are experienced in the operation of servers, will not understand the comprehensiveness of, the meaningfulness of, will not understand the aggregatability of.

Ale… jeśli posiadasz system, który centralizuje serwery, a serwery centralizują swoje logi, to tworzysz tym samym niezmierzone repozytoria hierarchicznie zorganizowanych danych o osobach z obrzeży sieci, danych których oni nie kontrolują; a jeśli nie posiadają doświadczenia w funkcjonowaniu serwerów, to nie będą rozumieli ich kompleksowości, ich znaczenia, nie będą rozumieli masowości zjawiska.

So we built a network out of a communications architecture design for peering which we defined in client-server style, which we then defined to be the dis-empowered client at the edge and the server in the middle. We aggregated processing and storage increasingly in the middle and we kept the logs - that is, info about the flows of info in the Net - in centralized places far from the human beings who controlled or thought they controlled the operation of the computers that increasingly dominated their lives. This was a recipe for disaster.

Tak więc, zbudowaliśmy sieć na bazie architektury komunikacyjnej, zaprojektowanej pierwotnie do łączenia niezależnych uczestników i zdefiniowaną przez nas w stylu klient-serwer, którą następnie powołaliśmy do istnienia jako bezsilnego klienta na obrzeżach z serwerem pośrodku. Zagregowaliśmy przetwarzanie i magazynowanie w samym centrum oraz zatrzymaliśmy logi - czyli informacje o przepływie informacji w Sieci - w scentralizowanych placówkach, z dala od ludzi, którzy kontrolowali lub raczej sądzili, że kontrolują działanie komputerów stopniowo dominujących ich życie. To była recepta na katastrofę.

This was a recipe for disaster. Now, I haven’t mentioned yet the word “cloud” which I was dealt on the top of the deck when I received the news that I was talking here tonight about privacy and the cloud.

To była recepta na katastrofę. A jeszcze nie wspomniałem nawet o "chmurze", od której zaczęło się to wszystko, bo przecież zaproszono mnie tutaj bym mówił o prywatności i chmurze.

I haven’t mentioned the word “cloud” because the word “cloud” doesn’t really mean anything very much. In other words, the disaster we are having is not the catastrophe of the cloud. The disaster we are having is the catastrophe of the way we misunderstood the Net under the assistance of the un-free software that helped us to understand it. What “cloud” means is that servers have ceased to be made of iron. “Cloud” means virtualization of servers has occurred.

Nie wspomniałem o "chmurze", bo w gruncie rzeczy słowo "chmura" samo w sobie niewiele znaczy. Innymi słowy, katastrofa z którą mamy do czynienia nie jest katastrofą spowodowaną przez chmurę. Naszym nieszczęściem jest katastrofa omylnego sposobu myślenia o Sieci w asyście nie-wolnego oprogramowania, które w takim zrozumieniu sprawy nam pomogło. "Chmura" oznacza, że serwery nie są już zrobione ze stali. "Chmura" oznacza, że nastąpiła wirtualizacja serwerów.

So, out here in the dusty edges of the galaxy where we live in dis-empowered clienthood, nothing very much has changed. As you walk inward towards the center of the galaxy, it gets more fuzzy than it used to. We resolve now halo where we used to see actual stars. Servers with switches and buttons you can push and such. Instead, what has happened is that iron no longer represents a single server. Iron is merely a place where servers could be. So “cloud” means servers have gained freedom, freedom to move, freedom to dance, freedom to combine and separate and re-aggregate and do all kinds of tricks. Servers have gained freedom. Clients have gained nothing. Welcome to the cloud.

Tak więc, gdzieś tutaj na zakurzonych obrzeżach galaktyki, gdzie żyjemy jako ubezwłasnowolnieni klienci, nic za bardzo się nie zmieniło. Ale kiedy przespacerujemy się w kierunku centrum tej galaktyki, wszystko staje się bardziej zamazane, niż zwykle bywało. Tam gdzie było widać gwiazdy, dziś widać tylko ich odbicia. Zniknęły serwery z przełącznikami i guzikami, które możesz naciskać. Dziś przedmiot ze stali nie jest pojedyńczym serwerem, to zaledwie miejsce gdzie serwery mogą się znajdować. "Chmura" oznacza odzyskaną wolność serwerów, wolność do przemieszczania się, wolność tańca, wolność łączenia, rozdzielania, agregowania i wykonywania całego mnóstwa sztuczek. Serwery uzyskały wolność, ale klienci nie uzyskali nic. Witamy w chmurze.

It’s a minor modification of the recipe for disaster. It improves the operability for systems that control the clients out there who were meant to be peers in a Net made of equal things.

To jest pewna niewielka zmiana w naszej recepcie na porażkę. Wprowadza się ulepszenia w zakresie możliwości operacyjnych systemów, które gdzieś tam kontrolują klientów będących z założenia uczestnikami sieci, w której wszystkie rzeczy są równorzędne.

So that’s the architecture of the catastrophe. If you think about it, each step in that architectural revolution: from a network made of peers, to servers that serve the communication with humans, to clients which are programs running on heavy iron, to clients which are the computers that people actually use in a fairly dis-empowered state and servers with a high concentration of power in the Net, to servers as virtual processes running in clouds of iron at the center of an increasingly hot galaxy and the clients are out there in the dusty spiral arms.

All of those decisions architecturally were made without any discussion of the social consequences long-term, part of our general difficulty in talking about the social consequences of technology during the great period of invention of the Internet done by computer scientists who weren’t terribly interested in Sociology, Social Psychology, or, with a few shining exceptions - freedom. So we got an architecture which was very subject to misuse. Indeed, it was in a way begging to be misused and now we are getting the misuse that we set up. Because we have thinned the clients out further and further and further. In fact, we made them mobile. We put them in our pockets and we started strolling around with them.

Taka więc jest architektura naszej katastrofy. Jeśli się zastanowić, każdy krok na drodze tej architektonicznej rewolucji, począwszy od sieci niezależnych węzłów, do serwerów obsługujących komunikację z ludźmi, klientów uruchamiających programy na ciężkim sprzęcie, klientów będących po prostu komputerami używanymi przez ubezwłasnowolnione jednostki, serwerów z wielką koncentracją mocy, serwerów jako wirtualnych procesów działających w żelaznej chmurze skupionej w centrum coraz gorętszej galaktyki, klientów rozlokowanych gdzieś tam w jej zakurzonych spiralnych ramionach - każda decyzja architektoniczna została podjęta bez jakiejkolwiek dyskusji na temat długofalowych, społecznych konsekwencji; częściowo z powodu naszych trudności w prowadzeniu rozmów na temat społecznych konsekwencji rozwoju technologicznego, przeprowadzonego przez specjalistów komputeryzacji we wspaniałym okresie tworzenia Internetu, którzy niespecjalnie zainteresowani byli socjologią, psychologią społeczną, jak również - poza kilkoma światłymi wyjątkami - wolnością. Tak więc otrzymaliśmy architekturę stanowiącą podstawę nadużyć. I rzeczywiście, aż się prosiło o nadużycia, a teraz doświadczamy błędów niedoskonałości, które sami ustanowiliśmy. Jest tak, ponieważ odchudzaliśmy klientów coraz bardzej i bardziej; w rzeczy samej spowodowaliśmy, że stali się ulotni i ruchomi. Umieściliśmy ich w naszych kieszeniach i zaczęliśmy z nimi spacerować.

There are a lot of reasons for making clients dis-empowered and there are even more reasons for dis-empowering the people who own the clients and who might quaintly be thought of the people who ought to control them. If you think for just a moment how many people have an interest in dis-empowering the clients that are the mobile telephones you will see what I mean. There are many overlapping rights owners as they think of themselves each of whom has a stake in dis-empowering a client at the edge of the network to prevent particular hardware from being moved from one network to another. To prevent particular hardware from playing music not bought at the great monopoly of music in the sky. To disable competing video delivery services in new chips I founded myself that won’t run popular video standards, good or bad. There are a lot of business models that are based around mucking with the control over client hardware and software at the edge to deprive the human that has quaintly thought that she purchased it from actually occupying the position that capitalism says owners are always in - that is, of total control.

Jest wiele powodów aby osłabiać jednostki klienckie, a jeszcze więcej powodów aby ubezwłasnowolnić osoby będące właścicielami tych jednostek, które - jak się dziwacznie sądzi - powinny je jakoś kontrolować. Jeśli chociaż przez chwilę zastanowicie się jak wiele osób zainteresowanych jest degradowaniem jednostek klienckich, takich jak chociażby telefony komórkowe, to zrozumiecie co mam na myśli. Jest wiele współuprawnionych podmiotów, którzy myślą o sobie jako o posiadaczach kołka do którego przykuci są bezsilni klienci końcowi, zapobiegającego przemieszczeniu się określonych urządzeń do innych sieci. Zapobiegać odtwarzaniu muzyki na określonych urządzeniach jeśli nie został nabyta w wielkim, muzycznym, podniebnym monopolu - wyłączać dopiero co powstałe usługi wideo w nowych układach scalonych, które jak stwierdziłem naocznie, nie odtworzą nawet popularnych standardów wideo, dobrych czy złych - słowem, jest wiele modeli biznesowych maczających palce w kontrolowaniu urządzeń końcowych i ich oprogramowania aby odebrać prawa osobnikowi, który zupełnie dziwacznie uważał, że nabył je od tych, którzy zajmują właściwe pozycje - jak twierdzi kapitalizm przeznaczone z reguły dla właścicieli - inaczej mówiąc, pozycje totalnej kontroli.

In fact, what we have as I said a couple of years ago in between appearances here at another NYU function. In fact, what we have are things we call platforms. The word “platform” like the word “cloud” doesn’t inherently mean anything. It’s thrown around a lot in business talk. But, basically what platform means is places you can’t leave. Stuff you’re stuck to. Things that don’t let you off. That’s platforms. And the Net, once it became a hierarchically architected zone with servers in the center and increasingly dis-empowered clients at the edge, becomes the zone of platforms and platform making becomes the order of the day.

W rzeczywistości, to co mamy - jak już twierdziłem kilka lat wcześniej występując tutaj w innej roli - coś co uzyskaliśmy, możemy nawać platformami. Słowo 'platforma' podobnie jak słowo 'chmura' właściwe nie znaczy nic. Jest rzucane tu i ówdzie w rozmowach biznesowych. W zasadzie platforma oznacza miejsce, którego nie możesz opuścić, coś do czego jesteś przyklejony, coś co nie pozwala ci odejść - to jest właśnie platforma. A Sieć, jak tylko stała się hierarchicznie zorganizowaną strefą z centralnie ulokowanymi serwerami i coraz bardziej cieńszymi klientami końcowymi, stała się strefą platform, a wytwarzanie platform stało się pierwszą potrzebą.

Some years ago a very shrewd lawyer who works in the industry said to me “Microsoft was never really a software company. Microsoft was a platform management company”. And I thought Yes, shot through the heart.

Kilka lata temu jakiś bardzo złośliwy prawnik pracujący w przemyśle powiedział mi : "Microsoft nigdy tak naprawdę nie był producentem oprogramowania. Microsoft jest firmą zarządzającą platformami". Pomyślałem sobie: Tak, strzał w samo serce!

So we had a lot of platform managers in a hierarchically organized network and we began to evolve services. “Services” is a complicated word. It’s not meaningless by any means but it’s very tricky to describe it. We use it for a lot of different things. We badly need an analytical taxonomy of “services” as my friend and colleague Philippe Aigrain in Paris pointed out some 2 or 3 years ago. Taxonomies of “services” involve questions of simplicity, complexity, scale, and control.

Mamy wiele firm zarządzających platformami w hierarchicznie zorganizowanej sieci i rozpoczęliśmy rozwijanie usług. "Usługi" to skomplikowane słowo. Nie jest ono pozbawione znaczenia, ale bardzo trudno zdefiniować jego znaczenie. Używamy tego słowa by nazwać wiele różnych rzeczy. Bardzo potrzebujemy analitycznej taksonomii "usług", na co 2 czy 3 lata temu zwrócił uwagę mój paryski przyjaciel i współpracownik Philippe Aigrain. Taksonomia "usług" składa się z pytań o prostotę, złożoność, skalę i kontrolę.

To take an example, we might define a dichotomy between complex and simple services in which simple services are things that any computer can perform for any other computer if it wants to and complex services are things you can’t do with a computer. You must do with clusters or structures of some computational or administrative complexity. SEARCH is a complex service. Indeed, search is the archetypal complex service. Given the one way nature of links in the Web and other elements in the data architecture we are now living with (that’s another talk, another time) search is not a thing that we can easily distribute. The power in the market of our friends at Google depends entirely on the fact that search is not easily distributed. It is a complex service that must be centrally organized and centrally delivered. It must crawl the web in a unilateral direction, link by link, figuring out where everything is in order to help you find it when you need it. In order to do that, at least so far, we have not evolved good algorithmic and delivery structures for doing it in a decentralized way. So, search becomes an archetypal complex service and it draws onto itself a business model for its monetiztion.

Na przykład moglibyśmy zdefiniować dychotomię pomiędzy prostymi i złożonymi usługami, w której usługami prostymi są rzeczy jakie każdy komputer może wykonać dla każdego innego komputera, a usługami złożonymi są te, których nie można wykonać na komputerze, które wymagają klusterów albo struktur o określonym stopniu obliczeniowej bądź administracyjnej złożoności. Wyszukiwanie jest usługą złożoną. W swej istocie wyszukiwanie jest archetypiczną usługą złożoną. Biorać pod uwagę jednokierunkową naturę internetowych hiperłączy i innych elementów w architekturze danych z którą musimy się borykać - to jest zresztą temat na zupełnie inny wykład - wyszukiwanie nie jest usługą którą da się łatwo rozproszyć. Rynkowa władza naszych przyjaciół z Google zależy całkowicie od fakty, że wyszukiwanie nie da się łatwo rozproszyć. To złożona usługa, którą trzeba organizować i dostarczać w sposób zcenrralizowany. Ktoś musi przeglądać sieć we wszystkich kierunkach, link po linku, aby zorientować się gdzie co jest i pomóc nam znaleźć potrzebną informację gdy jej potrzebujemy. Jak dotąd nie mamy dobrych algorytmów ani struktur, aby zrobić w sposób zdecentralizowany. Tak więc wyszukiwanie jest archetypiczną usługą złożoną i ??????

Advertising in the 20th century was a random activity. You threw things out and hoped they worked. Advertising in the 21st century is an exquisitely precise activity. You wait for a guy to want something and then you send him advertisements about what he wants and bingo it works like magic. So of course on the underside of a complex service called search there is a theoretically simple service called advertising which, when unified to a complex service, increases its efficiency by orders of magnitude and the increase of the efficiency of the simple service when combined with the complex one produces an enormous surplus revenue flow which can be used to strengthen search even more.

Reklamowanie w XX wieku było przypadkową aktywnością. Wyrzucałeś rzeczy i miałeś nadzieję, że będą działały. Reklamowanie w XXI wieku jest nienagannie precyzyjną aktywnością. Czekasz na człowieka, który będzie czegoś chciał, a potem przesyłasz mu reklamy tego co chce i bingo - to działa jak magia. Zatem po drugiej stronie złożonej usługi zwanej wyszukiwaniem jest teoretycznie prosta usługa zwana reklamą, która, jeśli zunifikowana z usługą złożoną, zwiększa jej efektywność przez ogrom zamówień i wzrost efektywności usługi prostej, kiedy połączona z tą złożoną produkuje ogromny nadwyżkę wpływów, która może być użyta do wzmocnienia wyszukiwania jeszcze bardziej.

But that’s the innocent part of the story and we don’t remain in the innocent part of the story for a variety of uses. I won’t be tedious on a Friday night and say it’s because the bourgeoisie is constantly engaged in destructively reinventing and improving its own activities and I won’t be moralistic on a Friday night that you can’t do that and say because sin is in-eradicable and human beings are fallen creatures and greed is one of the sins we cannot avoid committing. I will just say that as a sort of ordinary social process we don’t stop at innocent. We go on, which surely is the thing you should say on a Friday night. And so we went on.

Ale to jest niewinna część historii, a my nie zostajemy w niewinnej części historii z kilku powodów. Nie będę nużący w piątkowy wieczór i i nie powiem, że to dlatego, że burżuazja jest stale zaangażowana w destrukcyjne przerabianie i ulepszanie swojej aktywności i nie będę moralizatorski w piątkowy wieczór, kiedy nie możesz ego robić, i nie powiem że to dlatego, że grzech jest nie do wytępienia a ludzkie istoty są upadłymi stworzeniami i chciwość jest jednym z grzechów, któremu nie możemy się oprzeć. Powiem tylko, że jako w pewnego rodzaju zwykłym procesie społecznym nie zatrzymaliśmy się w niewinności. Idziemy dalej, co z pewnością jest rzeczą, którą powinienem powiedzieć w piątkowy wieczór. A zatem poszliśmy.

Now, where we went on is really towards the discovery that all of this would be even better if you had all the logs of everything because once you have the logs of everything then every simple service is suddenly a goldmine waiting to happen and we blew it because the architecture of the Net put the logs in the wrong place. They put the logs where innocence would be tempted. They put the logs where the failed state of human beings implies eventually bad trouble and we got it.

Teraz, dochodzimy do miejsca w którym stwierdzamy, że to wszystko byłoby jeszcze lepsze gdybyś miał wszystkie logi wszystkiego, ponieważ kiedy masz logi wszystkiego to wtedy każdy prosta usługa jest nagle kopalnią złota czekającą na odkrycie i my to zmarnowaliśmy ponieważ architektura Sieci zostawia logi w niewłaściwym miejscu. Kładą logi tam gdzie niewinność byłaby kuszona. Kładą logi tam gdzie upadły stan ludzkich istot implikuje potencjalnie duże kłopoty i właśnie je mamy.

The cloud means that we can’t even point in the direction of the server anymore and because we can’t even point in the direction of the server anymore we don’t have extra technical or non-technical means of reliable control over this disaster in slow motion. You can make a rule about logs or data flow or preservation or control or access or disclosure but your laws are human laws and they occupy particular territory and the server is in the cloud and that means the server is always one step ahead of any rule you make or two or three or six or poof! I just realized I’m subject to regulation, I think I’ll move to Oceana now.

Chmura oznacza, że nie możemy już nawet wskazać kierunku serwera, a ponieważ nie możemy już nawet wskazać kierunku serwera więc nie mamy dodatkowych technicznych czy pozatechnicznych środków godnej zaufania kontroli nad tą katastrofą w zwolnionym tempie. Możesz ustanowić regułę dotyczącą logów albo przepływu danych albo konserwowaniu albo kontroli albo dostępie albo ujawnieniu ale twoje prawa to ludzkie prawa i zajmują określone terytorium a serwer jest w chmurze, a to znaczy, że serwer jest zawsze jeden krok przed jakąkolwiek regułą którą ustanowisz albo dwa albo trzy albo sześć albo udowodnione! Właśnie sobie uświadomiłem, że jestem przedmiotem regulacji, myślę że teraz przeniosę się do Oceany.

Which means that in effect, we lost the ability to use either legal regulation or anything about the physical architecture of the network to interfere with the process of falling away from innocence that was now inevitable in the stage I’m talking about, what we might call late Google stage 1.

Co znaczy, że w efekcie, straciliśmy zdolność do używania albo regulacji prawnych albo czegoś na kształt fizycznej architektury sieci w celu przeszkadzania procesowi oddalania się od niewinności, który jest teraz nieunikniony, w stadium o którym mówię, które możemy nazwać późne stadium Google 1.

It is here, of course, that Mr. Zuckerberg enters.

To właśnie teraz, oczywiście, wkracza pan Zuckerberg.

The human race has susceptibility to harm but Mr. Zuckerberg has attained an unenviable record: he has done more harm to the human race than anybody else his age.

Rasa ludzka ma podatność do wyrządzania szkód, ale pan Zuckerberg osiągnął nieuchronny rekord: wyrządził więcej szkód ludzkiej rasie niż ktokolwiek w jego wieku.

Because he harnessed Friday night. That is, everybody needs to get laid and he turned it into a structure for degenerating the integrity of human personality and he has to a remarkable extent succeeded with a very poor deal. Namely, “I will give you free web hosting and some PHP doodads and you get spying for free all the time”. And it works.

Ponieważ on wykorzystał piątkową noc. To jest, każdy potrzebuje się wyluzować a on przekształcił to w strukturę do degenerowania integralności ludzkiej osobowości i on, do niezwykłego zakresu, osiągnął sukces z bardzo kiepską propozycją. Dosłownie, "Ja dam ci darmowy hosting i kilka wichajstrów PHP a ty dostaniesz szpiegowanie za darmo przez cały czas". I to działa.

That’s the sad part, it works.

To jest ta smutna część, to działa.

How could that have happened?

Jak to się mogło stać?

There was no architectural reason, really. There was no architectural reason really. Facebook is the Web with “I keep all the logs, how do you feel about that?” It’s a terrarium for what it feels like to live in a panopticon built out of web parts.

Nie było architektonicznego powodu, naprawdę. Naprawdę nie było powodu architektonicznego. Facebook to Sieć z "Ja będę trzymał wszystkie logi, co o tym sądzisz?" To jest terrarium dla poczucia jak to jest żyć w panoptikonie zbudowanym z części sieci.

And it shouldn’t be allowed. It comes to that. It shouldn’t be allowed. That’s a very poor way to deliver those services. They are grossly overpriced at “spying all the time”. They are not technically innovative. They depend upon an architecture subject to misuse and the business model that supports them is misuse. There isn’t any other business model for them. This is bad.

A to nie powinno być dozwolone. Do tego doszło. To nie powinno być dozwolone. To bardzo kiepski sposób na dostarczanie tych usług. Są stanowczo przecenione w "szpiegowaniu przez cały czas". Nie są technicznie innowacyjne. Zależą od architektury podatnej na nadużycia a model biznesowy, który je wspiera jest nadużyciem. Nie ma innego modelu biznesowego dla nich. To jest złe.

I’m not suggesting it should be illegal. It should be obsolete. We’re technologists, we should fix it.

Nie sugeruję, że to powinno być nielegalne. To powinno być zdezaktualizowane. Jesteśmy technologami, powinniśmy to naprawić.

I’m glad I’m with you so far. When I come to how we should fix it later I hope you will still be with me because then we could get it done.

Cieszę się, że jak na razie jestem z wami. Kiedy później dojdę do tego jak to to naprawić mam nadzieję, że ciągle będziecie ze mną, bo wtedy będziemy mogli to zrobić.

But let’s say, for now, that that’s a really good example of where we went wrong and what happened to us because. It’s trickier with gmail because of that magical untouched by human hands-iness. When I say to my students, “why do you let people read your email”, they say “but nobody is reading my email, no human being ever touched it. That would freak me out, I’d be creeped out if guys at Google were reading my email. But that’s not happening so I don’t have a problem.”

Ale powiedzmy, na razie, że to jest naprawdę dobry przykład gdzie poszliśmy źle i co nam się przez to stało. Jest trudniej z z gmail z powodu tego czegoś magicznego nie dotkniętego ręką ludzką. Kiedy mówię moim studentom: "dlaczego pozwalacie aby ludzie czytali wasze maile", odpowiadają mi: "ale nikt nie czyta moich mail, żadna ludzka istota nigdy ich nie dotknęła. To by mnie doprowadziło do szaleństwa, byłbym przerażony, gdyby goście w Google czytali moje maile. Ale tak nie jest, więc nie mam problemu."

Now, this they cannot say about Facebook. Indeed, they know way too much about Facebook if they let themselves really know it. You have read the stuff and you know. Facebook workers know who’s about to have a love affair before the people do because they can see X obsessively checking the Facebook page of Y. There’s some very nice research done a couple of years ago at an MIT I shouldn’t name by students I’m not going to describe because they were a little denting to the Facebook terms of service in the course of their research. They were just scraping but the purpose of their scraping was the demonstrate that you could find closeted homosexuals on Facebook.

Ale tego nie mogą powiedzieć o Facebooku. W rzeczy samej, wiedzą o Facebooku znacznie więcej, niż chcieliby to przyznać. Czytaliśmy te materiały, więc wiemy. Pracownicy Facebooka wiedzą kto jest bliski romansu zanim wiedzą o tym sami zainteresowani, ponieważ widzą jak X obsesyjnie sprawdza stronę Y na Facebooku. Parę lat temu na MIT zrobiono badania, których tytułu nie powinienem wymieniać, gdyż studenci których nie powinienem nazywać w trakcie badań trochę naruszyli zasady użytkowania Facebooka. Wystarczyło trochę pogmerać, a udało się udowodnić że na Facebooku można zidentyfikować ukrytych homoseksualistów.

They don’t say anything about their sexual orientation. Their friends are out, their interests are the interests of their friends who are out. Their photos are tagged with their friends who are out and they’re out except they’re not out. They’re just out in Facebook if anybody looks, which is not what they had in mind surely and not what we had in mind for them, surely. In fact, the degree of potential information inequality and disruption and difficulty that arises from a misunderstanding, a heuristic error, in the minds of human beings about what is and what’s not discoverable about them is now our biggest privacy problem.

Ukrytych, czyli tych którzy nie wypowiadają się o swojej seksualnej tożsamości. Tym niemniej ich przyjaciele zrobili coming out, ich zainteresowania są takie jak zainteresowania przyjaciół, którzy zrobili coming out, ich zdjęcia z przyjaciółmi, którzy zrobili coming out są otagowane, a efekt jest taki, jakby sami zrobili coming out. Tyle że go nie zrobili. Czego z pewnością nie chcą to to, że dociekliwi dostrzegą ich mimowolny coming out na Facebooku. Na stopniu nierówności informacyjnej, jej zaburzeniu i trudności wynikającej z nieporozumienia opiera się nasz największy dziś problem dotyczący prywatności - problem polegający na tym, że człowiek nie zdaje sobie sprawy z tego ile można wywnioskować na jego temat na podstawie informacji, które sam ujawnił.

My students, and I suspect many of the students of teachers in this room too, show constantly in our dialog the difficulty. They still think of privacy as “the one secret I don’t want revealed” and that’s not the problem. Their problem is all the stuff that’s the cruft, the data dandruff of life, that they don’t think of as secret in any way but which aggregates to stuff that they don’t want anybody to know. Which aggregates, in fact, not just to stuff they don’t want people to know but to predictive models about them that they would be very creeped out could exist at all. The simplicity with which you can de-anonymize theoretically anonymized data, the ease with which, for multiple sources available to you through third and fourth party transactions, information you can assemble, data maps of people’s lives. The ease with which once you begin constraining, with the few things you know about people, the data available to you, you can quickly infer immense amounts more.

Moi studenci, a podejrzewam też, że studenci wielu nauczycieli obecnych dzisiaj na tej sali, podczas rozmowy wciąż wykazują niezrozumienie tego. Ciągle myślą o prywatności na zasadzie: "mam pewien sekret i nie chcę, by ktokolwiek go poznał". To nie jest problem. Problem tkwi w masie codziennych spraw, danych-rupieci, o których wcale nie myślą jak o sekrecie, która jednak wypadkowo zawiera również to, czego w żadnym razie nie chcieliby ujawnić. Która nie zawiera wprost informacji, których ujawnienia nie chcieliby, jednak pozwala na zbudowanie modelu przewidywania, pozwalającego na wywnioskowanie o nich tych rzeczy, na myśl o upublicznieniu których przechodzą ich dreszcze. Dalej, problem polega na łatwości, z jaką można zidentyfikować teoretycznie anonimowe dane, łatwości składania informacji, dostępnej przez transakcje z osobami trzecimi, w mapy danych o życiach ludzi, łatwości, z jaką można wychodząc od garści danych o kimś pozyskać bądź wywnioskować tych danych ogrom.

My friend and colleague Bradly Kuhn who works at the Software Freedom Law Center is one of those archaic human beings who believes that a social security number is a private thing. And he goes to great lengths to make sure that his Social Security is not disclosed which is his right under our law, oddly enough. Though, try and get health insurance or get a safe deposit box, or in fact, operate the business at all. We bend over backwards sometimes in the operation of our business because Bradly’s Social Security number is a secret. I said to him one day “You know, it’s over now because Google knows your Social Security number”. He said “No they don’t, I never told it to anybody”. I said, “Yeah but they know the Social Security number of everybody else born in Baltimore that year. Yours is the other one”.

Mój przyjaciel i współpracownik z Software Freedom Law Center Bradly Kuhn jest jedną z tych zacofanych istot ludzkich, które wierzą, że ich numer social security nie powinien być powszechnie znany. Skłonny jest do ogromnych poświęceń, byle tylko nie ujawniać tego numeru, co zresztą jest jego świętym prawem. Spróbujcie jednak ubezpieczyć się, albo założyć skrytkę bankową, albo w ogóle prowadzić jakąkolwiek dzialałność gospodarczą bez ujawniania tego numeru. W naszym miejscu pracy mamy mnóstwo problemów z tego powodu, że numer Social Security Bradly Kuhna jest tajemnicą. Pewnego dnia powiedziałem mu: "To już koniec. Google zna twój numer Social Security". Odpowiedział: "Niemożliwe, nigdy go nikomu nie ujawniłem". "Owszem" odparłem "ale oni znają już numery wszystkich pozostałych osób urodzonych w Baltimore tego roku. Ten, którego brakuje, to twój".

And as you know, that’s true. The data that we infer is the data in the holes between the data we already know if we know enough things.

Jak wiecie, jest to prawda. Bardzo wiele informacji można wywnioskować analizując dziury pomiędzy informacjami już nam znanymi, jeśli tylko wiemy wystarczająco dużo.

So, where we live has become a place in which it would be very unwise to say about anything that it isn’t known. If you are pretty widely known in the Net and all of us for one reason or another are pretty widely known in the Net. We want to live there. It is our neighborhood. We just don’t want to live with a video camera on every tree and a mic on every bush and the data miner beneath our feet everywhere we walk and the NET is like that now. I’m not objecting to the presence of AOL newbies in Usenet news. This is not an aesthetic judgment from 1995 about how the neighborhood is now full of people who don’t share our ethnocentric techno geekery. I’m not lamenting progress of a sort of democratizing kind. On the contrary, I’m lamenting progress of a totalizing kind. I’m lamenting progress hostile to human freedom. We all know that it’s hostile to human freedom. We all understand it’s despotic possibilities because the distopias of which it is fertile were the stuff of the science fiction that we read when we were children. The Cold War was fertile in the fantastic invention of where we live now and it’s hard for us to accept that but it’s true. Fortunately, of course, it’s not owned by the government. Well, it is. It’s fortunate. It’s true. It’s fortunate that it’s owned by people that you can bribe to get the thing no matter who you are. If you’re the government you have easy ways of doing it. You fill out a subpoena blank and you mail it.

Zatem, miejsce w którym żyjemy stało się miejscem, w którym byłoby bardzo niemądrze mówić o czymkolwiek, że tego nikt nie wie. Jeżeli jesteś całkiem szeroko znany w Sieci, a wszyscy z nas z powodów tych czy innych są szeroko znani w Sieci. Chcemy tam żyć. To jest nasze sąsiedztwo. Ale nie chcemy żyć z video-kamerami na każdym drzewie i mikrofonem w każdym krzaku i kopaczami danych pod naszymi stopami, gdzie tylko się ruszymy a Sieć tak teraz wygląda. I nie mam na myśli obecności nuworyszy AOLu w wiadomościach usentowych. To nie jest estetyczny sąd z 1995 roku o tym jak to sąsiedztwo jest teraz pełne ludzi, którzy nie podzielają naszej etnocentrycznej geekowatości.?????? Nie lamentuję nad postępem pewnego rodzaju demokratycznym. Przeciwnie, lamentuję nad postępem w rodzaju totalizujących. Lamentuję nad postępem wrogim ludzkiej wolności. Wszyscy wiemy, że jest on wrogi ludzkiej wolności. Wszyscy rozumiemy jego despotyczne możliwości ponieważ dystopie, którymi jest zapłodniony to materiał z powieści science-fiction, które czytaliśmy kiedy byliśmy dziećmi. Zimna Wojna była zapłodniona fantastycznym wynalazkiem, w którym żyjemy teraz i jest nam to trudno zaakceptować, ale to jest prawda. Na szczęście, oczywiście, on nie jest własnością rządu. Cóż, on jest. On jest szczęśliwy. On jest prawdziwy. Jest szczęśliwy że jest posiadany przez ludzi, których możesz przekupić by dostać to czego chcesz, bez znaczenia kim jesteś. Jeżeli jesteś z rządu masz łatwiejsze sposoby by to zrobić. Wypełniasz puste wezwanie do sądu i wysyłasz.

I spent two hours yesterday with a law school class explaining in detail why the 4th Amendment doesn’t exist anymore because that’s Thursday night and who would do that on a Friday night? But the 4th Amendment doesn’t exist anymore. I’ll put the audio on the Net and the FBI and you can listen to it anytime you want.

Wczorajszego wieczoru spędziłem dwie godziny na tłumaczeniu grupie studentów prawa, dlaczego faktycznie Czwarta Poprawka do Konstytucji już nie istnieje, ponieważ był to wieczór czwartkowy, a kto chciałby to robić w wieczór piątkowy? Tak czy owak, czwarta poprawka w rzeczywistości nie działa. W sieci umieszczę nagranie, byście wy i FBI mogli w wolnej chwili posłuchać.

We have to fess up if we’re the people who care about freedom, it’s late in the game and we’re behind. We did a lot of good stuff and we have a lot of tools lying around that we built over the last 25 years. I helped people build those tools. I helped people keep those tools safe, I helped people prevent the monopoly from putting all those tools in its bag and walking off with them and I’m glad the tools are around but we do have to admit that we have not used them to protect freedom because freedom is decaying and that’s what David meant in his very kind introduction.

In fact, people who are investing in the new enterprises of unfreedom are also the people you will hear if you hang out in Silicon Valley these days that open source has become irrelevant. What’s their logic? Their logic is that software as a service is becoming the way of the world. Since nobody ever gets any software anymore, the licenses that say “if you give people software you have to give them freedom” don’t matter because you’re not giving anybody software. You’re only giving them services.

Well, that’s right. Open source doesn’t matter anymore. Free software matters a lot because of course, free software is open source software with freedom. Stallman was right. It’s the freedom that matters. The rest of it is just source code. Freedom still matters and what we need to do is to make free software matter to the problem that we have which is unfree services delivered in unfree ways really beginning to deteriorate the structure of human freedom.

Like a lot of unfreedom, the real underlying social process that forces this unfreedom along is nothing more than perceived convenience.

All sorts of freedom goes over perceived convenience. You know this. You’ve stopped paying for things with cash. You use a card that you can wave at an RFID reader.

Convenience is said to dictate that you need free web hosting and PHP doodads in return for spying all the time because web servers are so terrible to run. Who could run a web server of his own and keep the logs? It would be brutal. Well, it would if it were IIS. It was self-fulfilling, it was intended to be. It was designed to say “you’re a client, I’m a server. I invented Windows 7, It was my idea. I’ll keep the logs thank you very much.” That was the industry. We built another industry. It’s in here. But it’s not in. Well, yeah it is kind of in here. So where isn’t it? Well it’s not in the personal web server I don’t have that would prevent me from falling…well, why don’t we do something about that.

What do we need? We need a really good webserver you can put in your pocket and plug in any place. In other words, it shouldn’t be any larger than the charger for your cell phone and you should be able to plug it in to any power jack in the world and any wire near it or sync it up to any wifi router that happens to be in its neighborhood. It should have a couple of USB ports that attach it to things. It should know how to bring itself up. It should know how to start its web server, how to collect all your stuff out of the social networking places where you’ve got it. It should know how to send an encrypted backup of everything to your friends’ servers. It should know how to microblog. It should know how to make some noise that’s like tweet but not going to infringe anybody’s trademark. In other words, it should know how to be you …oh excuse me I need to use a dangerous word - avatar - in a free net that works for you and keeps the logs. You can always tell what’s happening in your server and if anybody wants to know what’s happening in your server they can get a search warrant.

And if you feel like moving your server to Oceana or Sealand or New Zealand or the North Pole, well buy a plane ticket and put it in your pocket. Take it there. Leave it behind. Now there’s a little more we need to do. It’s all trivial. We need some dynamic DNS and all stuff we’ve already invented. It’s all there, nobody needs anything special. Do we have the server you can put in your pocket? Indeed, we do. Off the shelf hardware now. Beautiful little wall warts made with ARM chips. Exactly what I specked for you. Plug them in, wire them up. How’s the software stack in there? Gee, I don’t know it’s any software stack you want to put in there.

In fact, they’ll send it to you with somebody’s top of the charts current distro in it, you just have to name which one you want. Which one do you want? Well you ought to want the Debian Gnu Linux social networking stack delivered to you free, free as in freedom I mean. Which does all the things I name - brings itself up, runs it’s little Apache or lighttpd or it’s tiny httpd, does all the things we need it to do - syncs up, gets your social network data from the places, slurps it down, does your backup searches, finds your friends, registers your dynamic DNS. All is trivial. All this is stuff we’ve got. We need to put this together. I’m not talking about a thing that’s hard for us. We need to make a free software distribution device. How many of those do we do?

We need to give a bunch to all our friends and we need to say, here fool around with this and make it better. We need to do the one thing we are really really really good at because all the rest of it is done, in the bag, cheap ready. Those wall wart servers are $99 now going to $79 when they’re five million of them they’ll be $29.99.

Then we go to people and we say $29.99 once for a lifetime, great social networking, updates automatically, software so strong you couldn’t knock it over it you kicked it, used in hundreds of millions of servers all over the planet doing a wonderful job. You know what? You get “no spying” for free. They want to know what’s going on in there? Let them get a search warrant for your home, your castle, the place where the 4th Amendment still sort of exists every other Tuesday or Thursday when the Supreme Court isn’t in session. We can do that. We can do that. That requires us to do only the stuff we’re really really good at. The rest of it we get for free. Mr. Zuckerberg? Not so much.

Because of course, when there is a competitor to “all spying all the time whether you like it or not”, the competition is going to do real well. Don’t expect Google to be the competitor. That’s our platform. What we need is to make a thing that’s so greasy there will never be a social network platform again. Can we do it? Yeah, absolutely. In fact, if you don’t have a date on Friday night, let’s just have a hackfest and get it done. It’s well within our reach.

We’re going to do it before the Facebook IPO? Or are we going to wait till after? Really? Honestly? Seriously. The problem that the law has very often in the world where we live and practice and work, the problem that the law has very often, the problem that technology can solve. And the problem that technology can solve is the place where we go to the law. That’s the free software movement. There’s software hacking over here and there’s legal hacking over there and you put them both together and the whole is bigger than the sum of the parts. So, it’s not like we have to live in the catastrophe. We don’t have to live in the catastrophe. It’s not like what we have to do to begin to reverse the catastrophe is hard for us. We need to re-architect services in the Net. We need to re-distribute services back towards the edge. We need to de-virtualize the servers where your life is stored and we need to restore some autonomy to you as the owner of the server.

The measures for taking those steps are technical. As usual, the box builders are ahead of us. The hardware isn’t the constraint. As usual, nowadays, the software isn’t really that deep a constraint either because we’ve made so much wonderful software which is in fact being used by all the guys on the bad architecture. They don’t want to do without our stuff. The bad architecture is enabled, powered by us. The re-architecture is too. And we have our usual magic benefit. If we had one copy of what I’m talking about, we’d have all the copies we need. We have no manufacturing or transport or logistics constraint. If we do the job, it’s done. We scale.

This is technical challenge for social reason. It’s a frontier for technical people to explore. There is enormous social pay-off for exploring it.

The payoff is plain because the harm being ameliorated is current and people you know are suffering from it. Everything we know about why we make free software says that’s when we come into our own. It’s a technical challenge incrementally attainable by extension from where we already are that makes the lives of the people around us and whom we care about immediately better. I have never in 25 years of doing this work, I have never seen us fail to rise to a challenge that could be defined in those terms. So I don’t think we’re going to fail this one either.

Mr. Zuckerberg richly deserves bankruptcy.

Let’s give it to him. For Free.

And I promise, and you should promise too, not to spy on the bankruptcy proceeding. It’s not any of our business. It’s private.

This is actually a story potentially happy. It is a story potentially happy and if we do it then we will have quelled one more rumor about the irrelevance of us and everybody in the Valley will have to go find another buzz word and all the guys who think that Sandhill Road is going to rise into new power and glory by spying on everybody and monetizing it will have to find another line of work too, all of which is purely on the side of the angels. Purely on the side of the angels.

We will not be rid of all our problems by any means, but just moving the logs from them to you is the single biggest step that we can take in resolving a whole range of social problems that I feel badly about what remains of my American constitution and that I would feel badly about if I were watching the failure of European data protection law from inside instead of outside and that I would feel kind of hopeful about if I were, oh say, a friend of mine in China. Because you know of course we really ought to put a VPN in that wall wart.

And probably we ought to put a Tor router in there.

And of course, we’ve got bittorrent, and by the time you get done with all of that, we have a freedom box. We have a box that not merely climbs us out of the hole we’re in, we have a box that actually puts a ladder up for people who are deeper in the hole than we are, which is another thing we love to do.

I do believe the US State Department will go slanging away at the Chinese communist party for a year or two about internet freedom and I believe the Chinese communist party is going to go slanging back and what they’re going to say is “You think you’ve got real good privacy and autonomy in the internet voyear in your neighborhood?” And every time they do that now as they have been doing that in the last 2 weeks, I would say ouch if I was Hilary Clinton and I knew anything about it because we don’t. Because we don’t. It’s true. We have a capitalist kind and they have a centralist vanguard of the party sort of Marxist kind or maybe Marxist or maybe just totalitarian kind but we’re not going to win the freedom of the net discussion carrying Facebook on our backs. We’re not.

But you screw those wall wart servers around pretty thickly in American society and start taking back the logs and you want to know who I talked to on a Friday night? Get a search warrant and stop reading my email. By the way there’s my GPG key in there and now we really are encrypting for a change and so on and so on and so on and it begins to look like something we might really want to go on a national crusade about. We really are making freedom here for other people too. For people who live in places where the web don’t work.

So there’s not a challenge we don’t want to rise to. It’s one we want to rise to plenty. In fact, we’re in a happy state in which all the benefits we can get are way bigger than the technical intricacy of doing what needs to be done, which isn’t much.

That’s where we came from. We came from our technology was more free than we understood and we gave away a bunch of the freedom before we really knew it was gone. We came from unfree software had bad social consequences further down the road than even the freedom agitators knew. We came from unfreedom’s metaphors tend to produce bad technology.

In other words, we came from the stuff that our movement was designed to confront from the beginning but we came from there. And we’re still living with the consequences of we didn’t do it quite right the first time, though we caught up thanks to Richard Stallman and moving on.

Where we live now is no place we’re going to have to see our grandchildren live. Where we live now is no place we would like to conduct guided tours of. I used to say to my students how many video cameras are there between where you live and the Law school? Count them. I now say to my students how many video cameras are there between the front door to the law school and this classroom? Count them.

I now say to my students “can you find a place where there are no video cameras?” Now, what happened in that process was that we created immense cognitive auxiliaries for the state - enormous engines of listening. You know how it is if you live in an American university thanks to the movie and music companies which keep reminding you of living in the midst of an enormous surveillance network. We’re surrounded by stuff listening to and watching us. We’re surrounded by mine-able data.

Not all of that’s going to go away because we took Facebook and split it up and carried away our little shards of it. It’s not going to go away cause we won’t take free webhosting with spying inside anymore. We’ll have other work to do. And some of that work is lawyers work. I will admit that. Some of that work is law drafting and litigating and making trouble and doing lawyer stuff. That’s fine. I’m ready.

My friends an I will do the lawyers part. It would be way simpler to do the lawyer’s work if we were living in a society which had come to understand it’s privacy better. It would be way simpler to do the lawyer’s work if young people realize that when they grow up and start voting or start voting now that they’re grown up, this is an issue. That they need to get the rest of it done the way we fixed the big stuff when we were kids. We’ll have a much easier time with the enormous confusions of international interlocking of regimes when we have deteriorated the immense force of American capitalism forcing us to be less free and more surveilled for other people’s profit all the time. It isn’t that this gets all the problems solved but the easy work is very rich and rewarding right now.

The problems are really bad. Getting the easy ones out will improve the politics for solving the hard ones and it’s right up our alley. The solution is made of our parts. We’ve got to do it. That’s my message. It’s Friday night. Some people don’t want to go right back to coding I’m sure. We could put it off until Tuesday but how long do you really want to wait? You know everyday that goes by there’s more data we’ll never get back. Everyday that goes by there’s more data inferences we can’t undo. Everyday that goes by we pile up more stuff in the hands of the people who got too much. So it’s not like we should say “one of these days I’ll get around to that”. It’s not like we should say “I think I’d rather sort of spend my time browsing news about iPad”.

Problemy są naprawdę poważne. Naprawianie prostszych poprawi politykę rozwiązywania tych trudniejszych, które są na naszej drodze. Rozwiązanie tworzy się z naszych częściowych działań. Musimy działać. To jest mój przekaz. Jest piątek wieczór. Niektórzy ludzie nie chcą z pewnością wracać do kodowania. Możemy odłożyć to do wtorku, ale jak długo naprawdę chcemy czekać? Wiecie, że codziennie przechodzi co raz więcej danyh, których nie będziemy w stanie odzyskać. Codziennie, dochodzi co co raz większych ilości przetworzeń danych, których nie można cofnąć. Codziennie gromadzi się co raz więcej informacji w rękach ludzi, którzy mają zbyt wiele. Więc nie jest to sytuacja, w której możemy powiedzieć "pewnego dnia będę się za to zabiorę”. Nie jest tak, że możemy sobie powiedzieć "Myślę, że raczej wolę spędzić swój czas na przeglądaniu wiadomości o iPadzie".
It’s way more urgent than that.

It’s that we haven’t given ourselves the direction in which to go so let’s give ourselves the direction in which to go. The direction in which to go is freedom using free software to make social justice.

But, you know this. That’s the problem with talking on a Friday night. You talk for an hour and all you tell people is what they know already.

So thanks a lot. I’m happy to take your questions.